pabloVandaag is het 4 mei. De dag dat we de doden herdenken en de dag erna de bevrijding.

Heden ten dage is er veel discussie over het nut van een herdenking en vindt men de relevantie van een herdenking minder aanwezig. Vrijheid lijkt al een containerbegrip geworden.

Vanuit de financiële invalshoek denk ik niet half hoe blij we moeten zijn met de verworven vrijheden die we nu hebben. Maar denk eens aan het volgende:

  • wij kunnen de huizen kopen die we willen (en binnen ons budget vallen), huizen zijn niet in de handen van een elite, waar alleen de erbarmelijk arbeidswoningen zoals bijv. de jordaan uit de 19e eeuw.
  • wij kunnen kiezen om te studeren en er wordt geen baan voor ons aangewezen.
  • wij krijgen pensioen en zijn niet afhankelijk van anderen als we oude van dagen zijn, zoals van je kinderen of de vrijgevigheid van de staat.
  • wij kunnen in deeltijd werken, zzp’er worden of eerder stoppen met werken
  • wij kunnen zelfs beleggen om onze doelen en dromen te bereiken, dat kan als je student, arbeider bent of van adel.

Toegegeven het is moeilijk in te denken dat het anders zou kunnen zijn. De herdenking hangt samen met de 2e wereldoorlog en de tijdsgeest van toen. Er is inbeeldings vermogen voor nodig om dit naar de huidige tijd te vertalen.

De VPRO heeft een mooie documentaire uitgezonden over China. Een land dat er uit ziet, zoals misschien de onze als wij niet waren bevrijd door de geallieerden en een door de staat geleide samenleving zouden hebben.

Langs de oever van de Yangtse

Vanaf min 37 zie je het relaas van een jongen die de droom had om schrijver te worden, maar in de realiteit terecht is gekomen van een fabriekje met lange dagen en geen zicht op beter.

Vrijheid is dus meer dan het tegengestelde van onderdrukking, het opent deuren om je dromen na te jagen. Híer kan het, dus grijp die kans en wees dankbaar voor de mogelijkheden die onze vrijheid jou biedt. Het is niet vanzelfsprekend.